Odkryte w 1895 roku przez Wilhelma Roentgena promieniowanie rentgenowskie zrewolucjonizowało i pozwoliło na stworzenie rentgenowskiej diagnostyki obrazowej. Fizyk wykorzystując metody laboratoryjne uczonych takich jak Geissler i Crookes przypadkiem odkrył różniące się od promieniowania katodowego bardziej przenikliwe promieniowanie, które rzuciło obraz jego dłoni na ekran fluorescencyjny. Jak się okazło promieniowanie to ma zdolność do penetrowania tkanek miękkich, a na twardych takich jak kości jest zatrzymywane.

O odkryciu Roentgena rozpisywali się uczeni z całego świata co pozwoliło je rozsławić i wykorzystać w stworzeniu diagnostyki obrazowej, która wykorzystywana jest i unowocześniania do dziś. Ponadto zjawisko promieniowania rentgenowskiego przyczyniło się do okrycia promieniotwórczości ujawnionego przez uczonego o nazwisku Becquerel.